Hoe dan ook, wat moeilijk te ontkennen valt:
(1) het weer neemt steeds vaker,
op steeds meer plekken,
extremere vormen aan..
en
(2) de mensheid behandelt Moeder Aarde
grosso modo behoorlijk slecht.
Dat roept een wezenlijke vraag op:
Hoe verhoud je je als individu tot dit soort ontwikkelingen?
Niet alleen tot klimaatverandering en duurzaamheid, maar tot elke complexe situatie waarin veel onzekerheid en onduidelijkheid zit.
Want juist in die verhouding, gaat het vaak mis.
De stress-reactie
Wanneer een situatie ingewikkeld wordt, gaan mensen zich snel onveilig voelen: ze schieten in de stress.
Deze stress-reactie neemt altijd één van twee vormen aan:
- Forceren. We willen de situatie zo snel mogelijk oplossen, controleren of fixen. De complexiteit moet verdwijnen (‘vechten’).
- Nietsdoen. We raken overweldigd. De situatie voelt te groot, te ingewikkeld of ongrijpbaar. We trekken ons terug (‘vluchten’) of raken verlamd (‘bevriezen’), in de hoop dat iemand anders het oplost.
Forceren = Onveilige Macht.
Nietsdoen = Machteloosheid.
Wat er echter nodig is, juist in complexe situaties, is Veilige Macht: het vermogen om heilzaam te handelen voor jezelf, de ander en het grotere geheel op de lange termijn.
Jezelf veilig voelen, óók als het complex is
Veilige Macht vraagt om veiligheidsbeleving.
Want enkel als je je veilig voelt, kun je ook veilig handelen, veilig zijn (voor jezelf, de ander en het grotere geheel op de lange termijn). Immers:
Een gevoel van onveiligheid kun je in de kern terugbrengen tot de beleving ‘ik ben bang om dood te gaan’. Wanneer je dus in de stress zit, zit je in de overlevingsmodus. En overlevingsmodus betekent twee dingen:
- ‘ik moet NU overleven’ -> in stress ben je ultra korte termijn gericht
- ‘ikke ikke ikke en de rest kan…’ -> in stress ben je niét bezig met het welzijn van de ander, laat staan met het grotere geheel
Kun je in een complexe situatie ontspannen en dichtbij jezelf blijven, dan hoéf je niet in deze overlevingsmodus te schieten. Dan is het niet nodig om weg te kijken, te forceren of te verstarren, met alle schade van dien voor jezelf, de ander en het grotere geheel!
Nee, vanuit een ontspannen aanwezigheid kun je adequaat handelen, zonder te vervallen in paniek, ideologie of simplificatie.
Dé opdracht van onze tijd
Als je het aan ons vraagt, ligt hier één van de grootste opdrachten van onze tijd.
De échte opdracht is niet om de klimaatverandering te fixen!
Maar om de spanning van het niet-weten te kunnen verdragen.
Om niet onmiddellijk naar oplossingen te grijpen.
Om niet te worden meegesleurd door angst en polarisatie.
Maar om vanuit aanwezigheid een wijze koers te laten ontstaan.
Bij Taotraining noemen we dit vermogen Veilige Macht.
Het is niet de macht om de werkelijkheid naar je hand te zetten.
Maar het vermogen om aanwezig te blijven bij de werkelijkheid zoals die is, en van daaruit het ‘juiste’ te doen.
Niet alleen in relatie tot klimaatverandering en de andere ‘grote’ vraagstukken van deze tijd…
Maar ook – en eerst en vooral – in relatie tot alle kleine ‘stormpjes’ in je dagelijks leven.
Jaarprogramma Parelbewustzijn: pionier je mee?
Dit is precies waar de taoïstische basistraining = het Jaarprogramma Parelbewustzijn over gaat.
Niet over klimaat.
Niet over politiek.
Maar over de ontwikkeling van vrouwen en mannen van Veilige Macht.
Van mensen die wanneer hun wereld ingewikkeld wordt, niet vervallen in Nietsdoen=Machteloosheid, noch in Forceren=Onveilige Macht.
En juist daardoor een constructieve invloed kunnen hebben op hun omgeving.
Veilige Macht ontstaat niet door begrip, maar door training. Meer weten over onze trainingsweg, het Jaarprogramma Parelbewustzijn? Kom dan morgen=donderdagavond 25 juni naar de online info-sessie over de Jaartraining (live via Zoom, start om 20.30 uur). Klik dan hier om je aan te melden.
